english | nederlands

RC 63 De groote hond en de kleine kat

text source

Albert Verwey, Verzamelde gedichten (Amsterdam: Versluys 1889), 208-209

first performance

1916-10-24 00:00:00.0 Amsterdam, Concertgebouw

recordings

  • Anniversary Edition 7 Et'cetera KTC 1435 CD7

publications

  • De groote hond en de kleine kat Noske, A.A. 17589660

  • De groote hond en de kleine kat
  • Verwey, Albert
  • vocal quartet
  • 1903-07-31 00:00:00.0 - 1903-08-01 00:00:00.0
  • duration 2:30

The exact reason for setting De groote hond en de kleine kat (The Large Dog and the Small Cat), a humoristic text by Albert Verwey, to music has not been documented. However, it may be assumed that the successful premiere of Den uil (The Owl, RC 56) by the Zalsman Quartet on 24 June 1903 was the main incentive. Diepenbrock may have offered this new piece to Zalsman, but as far as we know it was never performed by one of his ensembles. The premiere took place on 24 October 1916, when De groote hond en de kleine kat was the light-hearted conclusion of a concert with choral works from various style periods by the Madrigal Society conducted by Sem Dresden. The work was immediately encored. …more >

De groote hond en de kleine kat (incipit)


The exact reason for setting De groote hond en de kleine kat (The Large Dog and the Small Cat), a humoristic text by Albert Verwey, to music has not been documented. However, it may be assumed that the successful premiere of Den uil (The Owl, RC 56) by the Zalsman Quartet on 24 June 1903 was the main incentive. Diepenbrock may have offered this new piece to Zalsman, but as far as we know it was never performed by one of his ensembles. The premiere took place on 24 October 1916, when De groote hond en de kleine kat was the light-hearted conclusion of a concert with choral works from various style periods by the Madrigal Society conducted by Sem Dresden. The work was immediately encored.

Diepenbrock was enthusiastic about the performance: Everything was superb, without exaggeration. For the following performances he gave Dresden instructions to make several refinements, for example by colouring one word more nasally and to make some chords sound less full: a little drier, more staccato. As far as he was concerned, a certain section could have a little more the tone of clucking chickens: The less ‘human’ it sounds, the funnier it is. His conclusion was: I am pleased this ditty has come about and it can also be a suitable final piece in the country. (BD IX:177-178)

The humour lies in the declamatory treatment of the text. Diepenbrock’s music graphically depicts the inevitable fight between the large dog (lower voice pair) and the small cat (upper voice pair).

There are other composers who have set Verwey’s De groote hond en de kleine kat to music, such as Bernard Zweers, whose version for male choir was published by Alsbach in Amsterdam in 1908.

Robert Spannenberg



Een groote hond en een kleine kat
Die zaten op de kamermat;
En de hond, die zei: ‘Zeg, scheelt jou wat?
Scheer je weg!’

En de kat, die zei: ‘Jij bent een hond,
En ik een kat, niet zonder grond;
Hou jij nou maar je groote mond:
Scheer je weg!’

‘Scheer je weg: waf, waf! Scheer je weg: sis, sis!
Scheer je weg: die is raak! Scheer je weg: die 's nie mis!
Waf waf! Sis sis! Woef woef! Mauw mauw!’
En een houw en een beet en een blaf en een grauw:

En de groote hond en de kleine kat,
Die vlogen van de kamermat,
En de keuken in: ‘Zeg, scheelt jullie wat?’
En hij trapte op een teen,
En zij beet in een been
Van de meid, die riep: ‘ga je heen! o mijn been!
Scheer je weg!’

En de groote hond en de kleine kat,
Die zaten weer samen op de kamermat,
En ze lachten en praatten: ‘och hemeltje, wat
Trapte ik op haar teen!’
‘En beet ik in haar been!’
‘t Is gek, maar zoo'n mensch krijgt toch altijd wat!’


The great big dog and the little-bitty cat

A great big dog and a little-bitty cat,
They sat there on the bedroom mat;
And the dog, he said, ‘What’s wrong with you?
Get lost!’
And the cat, she said: ‘You are a dog,
And I’m a cat, and not a pup,
So you just keep your mouth shut up,
Get lost!’

‘Get lost, woof, woof! Get lost, hiss, hiss!
Get lost, got you here! Get lost, got you there!
Woof woof! Hiss hiss! Wuff wuff, meow meow!’
And a claw and a bite and a bark and a growl:

And the great big dog and the little-bitty cat,
They flew right off the bedroom mat,
Into the kitchen, ‘What’s wrong with you?’
And he tripped on a toe,
And she bit to the bone
Of the maid, who cried, ‘Go away, oh my leg!’
Get lost!’

And the great big dog and the little-bitty cat,
They’re back together on the mat,
Laughing and prattling ‘Oh heavens, my nerves!’
‘I trampled on her toe!’
‘I bit her to the bone!’
‘Someone like that gets just what she deserves!’

(transl. Ruth van Baak Griffioen)


  • A-48(7)

    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6

    A-48(7) dated on the last page 1 Aug 1903

    • 1903-08-01 00:00:00.0
    • location: Diepenbrock Archief Laren
    • pages: 6
  • C-3(9-17)

    C-3(9-17) dated on the first page 31 Juli 1903 and on the last page 1 Aug 1903

    • 1903-07-31 00:00:00.0 – 1903-08-01 00:00:00.0
    • location: Diepenbrock Archief Laren
    • pages: unknown

  • click to enlarge

    Anniversary Edition 7

    cd Et'cetera KTC 1435 CD7
    Nederlands Kamerkoor ♦ Stok, Klaas ♦ Gronostay, Uwe ♦ Vocaal Ensemble Markant ♦ Haenchen, Hartmut ♦ Netherlands Radio Choir ♦ Antunes, Celso ♦ Quink Vocaal Ensemble

    Tracks: #1 = RC 7; #2 = RC 36; #3 = RC 85; #4 = RC 86; #5 = RC 87; #6 = RC 38; #7 = RC 56; #8 = RC 63; #9 = RC 28; #10 = RC 5; #11 = RC 34; #12 = RC 35; #13 = RC 119; #14 = RC 57

  • De groote hond en de kleine kat

    1922 Noske, A.A.

24 okt 1916: Uitvoering van Chanson d'automne en De groote hond en de kleine kat (van dit stuk waarschijnlijk de première) in het Concertgebouw te Amsterdam door de Madrigaal-Vereeniging onder leiding van Sem Dresden. Voor de pauze werden werken gezongen uit de 13e-17e eeuw, na de pauze Verdi, Ingenhoven Debussy en Diepenbrock. De groote hond en de kleine kat moest worden gebisseerd.

Zóó had men willen luisteren tot diep in den nacht. Wat anderen als effect der muziek verlangen weet ik niet, maar dat zulk een avond, waar heel de Geist der Schwere overwonnen wordt met lichtvoetige accenten, eens in 't jaar voorkomt, leek me altijd zielig. Slechts één concert zonder levensmoede muziek, zonder dagelijksche sentimentaliteit, zonder metaphysica, zonder extase, zonder melancholie, zonder bovennatuurlijke idealen. Slechts één concert waar niets zingt dan een goddelijk-onbevangen jeugd, niets dan geestige en slanke gebaren, niets dan schimmende en blij-levende klank, humor zonder sarcasme en zonder weemoed, poëzie met een lach, vroolijke ironie en duizend zorgelooze bekoorlijkheden – één concert, dat men zou willen hooren tot diep in den nacht. — De Madrigaal-Vereeniging en haar leider Sem Dresden zijn grandioos geweest in deze oude en nieuwe levenskunst. [...] Ik zou niet weten wat te kiezen om mijne bewondering te uiten. Diepenbrock's Chanson d'Automne (Les sanglots longs des violons van Verlaine), had in zijn omnevelde herfststemming nog àl de charme van een oude ballade, zijn De groote hond en de kleine kat (Verwey), dat gebisseerd werd, hield in de virtuoze parodie nog zóóveel lyrische uitbundigheid en weelderige muziek bij de scherts, Debussy's “Yver, vous n'estes qu'un villain” (van Charles d'Orléans) gaf bij de zomerzachtheid een realistiek in den humor, die vlak naast Rabelais of Orlandus Lassus staat (ja, wie zou de geestigste zijn Debussy of Diepenbrock?) en zooveel magnifieke kleur!

De Telegraaf (Matthijs Vermeulen), 25 oktober 1916

pdf All reviews for RC 63 De groote hond en de kleine kat